عبور

kaateb — Sat, 29 Aug 2009 19:11:07 GMT

بعد از تمام این ها خانه ام را به آدرس جدید بردم منتظر پست جدید نباشید .

این آدرس نشنوم دیگر کسی بگوید در زدم نبودی.

http://shahparha.blogfa.com/

یک داستان

kaateb — Tue, 17 Mar 2009 14:06:07 GMT

به عدنان همسرم، تا پیش از این وقتی که چشمانم بسته بود

قسمت اول او

همه چیز از "الآن " شروع می شود .اصلا مهم نیست چند قدم برداشته شود همه چیز در " همین " قدم است . لحن اشیا در ذهنیت اشیاست .بیا لحظاتمان را زیبا کنیم .

قسمت دوم من

این ها همه جملات تو هستند کوچکتر که بودم باورش داشتم و حالا زندگی ام از همین یک دقیقه ها تشکیل شده ذهنیت اشیاء برایم مهم نیست. تو رفته ای و زیبایی لحظاتم از دست رفته .

قسمت سوم دکتر

خوب انسان همیشه در هنگام افتادن اتفاق بسیار متفاوت تر است تا پس از آن من اگر در چنین موقعیتی بودم قوی تر برخورد می کردم .

قسمت اول

خوب نگاه کن به آن نقطه ی روبه رو ،نور زیادی را انعکاس می دهد ،تو فکر می کنی خورشید به تنهایی می تواند این همه روشن بماند .ذ رات وجودی خورشید فی نفسه روشن اند بیا از خورشید یاد بگیریم

قسمت دوم

این ها همه جملات تو هستند ،خورشید اگر به تنهایی روشن بود و بر ذراتش تکیه نداشت شاید شبی هم به وجود نمی آمد شاید همیشه روشن بود خورشید موجود ضعیفی بود من غروب تو را دیدم.

قسمت سوم

یک روان شناس بزرگ می گوید البته اگر خودستایی نباشد استاد من در دوره ی دانشجویی ،مهم نیست انسان چقدر در منجلاب است مهم این است که در آن منجلاب نماند

قسمت اول

دست روی موهایت که می کشم می خواهم از اصطکاک تارهایش آتش بگیرم .ببین چقدر موهای تو هوای مرا گرم می کند بیا این گرما را قسمت کنیم.

قسمت دوم

من آه می کشم شاید این آه سرمایش به تو بفهماند که گرمایی که موهای من ایجاد می کند برای یک لحظه است و آن لحظه بین تمام لحظاتم رنگی ندارد .

قسمت سوم

انسان موفق کسی است که از گذشته اش پلی به آینده بزند بتواند تجربه نکند بلکه نظاره گر خوبی باشد

قسمت اول

دست بزن ،فقط به خاطر تو می تپد ،تمام تنم خیس است ، روحم را آزرده می کند هر چیزی که جسم تو را می گیرد.بیا جسم هایمان را از آن هم بدانیم.

قسمت آخر

همه چیز در یک ثانیه اتفاق می افتاد،در تمام مدت عمر چشمانم بسته بود به خودم آمدم دیدم سردم است چای می خواستم و سیگار هیچ کدامشان نبود .می خواستم روی موهایش دست بکشم می خواستم از رفت و آمد دقیقه ها و ساعت ها گرم شوم .می خواستم همه ی زیبایی یک لحظه را آه بکشم .دست گذاشتم رویش کشتمش.

قسمت سوم

هر وقت صدایی می شنوی خوشحال می شوی ، فکر می کنی تنها نیستی ؛ می توانی فکر کنی چه زمانی بیشتر به این صدا احتیاج داری؟

قسمت دوم موقوف است به قسمت سوم

این تقصیر من نیست که صدایی می آید من فکر می کنم به ذهنیت اشیاء را پیدا کرده ام فکر کن به لحن دیوار وقتی که خواب است .البته من به شما حق می دهم که مرا درک نکنید چون شما بیگانه اید

قسمت سوم

من شما را درک می کنم ،شما هم بیایید مرا درک کنید

قسمت اول

وقتی آن دو چشم جادویی را می بندی ،دنیا به خواب می رو د ا لبته تو نمی توانی مرا درک کنی چون فقط این من هستم که می توانم زیبایی دنیا را در چشم های تو ببینم حالا می خواهم دنیا را از من بگیری دنیاهای دیگری هم هست

پاراگراف"بیوگرافی"

چشمانش را می بندد ،به لب هایش که می رسد از خواب می پرد.

- یادم نیست ولی همه چیز گرم بود تنها بودم .فکر می کردم دچار سرگردانی غریبی هستم .

چشمانش را می بندد سیگارش را روشن می کند.

قسمت آخر

هر چه دست می زدم نزدیک تر می آمد .کتاب را برداشتم پرت کردم که نیاید ولی او می آمد آنقدر که صدایش وزوز بود سیگارم را پیدا کردم آتش زدم دودش که بالا می رفت فکر می کردم تمام شب داشت با من حرف می زد از همین و ثانیه و... لب هایش خوب یادم مانده

بیوگرافی

خاکسترش را ریخت روی سرامیک ،نوعی پارافرنی حدس من این است .

قسمت سوم

حالا که می روی به دستورات من خوب عمل کن سعی کن این با رپنجره ها را خوب ببندی اما در را باز نگه دار شاید همآغوشی بهتر از مگس پیدا کردی.

kaateb — Sun, 01 Feb 2009 16:07:07 GMT

از شكستگي اين روح حرفي بزن

وقتي اردي بهشت هاي مداوم

به تلاقي اين حادثه پيوست

به سرم دستي بكش

اين الهه ي عشق مرا رها كرده است

وشيطان برايم خوابهاي

تازه مي بيند

بگذار بيافتد از سرم

تكرار بوسه ي تو در يك كوچه ي خلوت

شب هاي باران كسي اسفند دود نمي كند

تا به قضاوت چشم زخم

زمانش بنشينم

اين زجر مداوم را بخر

تا رد پايت وردهايم را از بر نكرده است

برگرد

خانه خاموش است

دختر هنوز قلبي

نچيده است

مي خواهم از اسفند دانه ها

هندسه اي بسازم

كه شب هاي جمعه آتشم بزند

به مرگ

تو خدا باش

ببين كدام تخت

زودتر غبار مي گيرد

حالا حاصلش هرچه شد

نيمي براي تو نيمي براي مرگ

kaateb — Wed, 24 Sep 2008 16:39:07 GMT

در گرمای تنت آغشته شده بودم

که خدا مرا پس گرفت

و خدا مریم را آفرید

از مقدسی روحت

دوستم داشته باش

از شرق که بیایم طلوع همه ی خدایان در کفش هایم

ساییده می شود

طفل هنوز به دنیا نیامده ام

از کشیدگی این خرمای نارس

که درختش در سینه ی من است

خوابش در شن زار

"رسیده بود

از چپر های زنوله به پا تا... "

این دختر هنوز مقدس است

کاش خاطره ی شکست اولین دیدار

در ناخوداگاه این تکرار

سوهان کشیده شود

دختر پاییزی

عبایت را بر دار

این کوچه ها هنوز بوی

انگور

بوی مخمور تن طفل باکره ام را می دهد

دست بردار

خانه ‌، آرامشش را با تو تقسیم نخواهد کرد

و الهه های عاشق هنوز

پا به ماه روح القدس نشده اند.

kaateb — Fri, 05 Sep 2008 21:34:07 GMT

kaateb — Thu, 04 Sep 2008 10:09:22 GMT

نه کودک درون من آنقدر کوچک است که حجم تنهایی را نفهمد نه روحم آنقدر بزرگ که توان تحملش را داشته باشد .امروز در تنهایی ام یاد دوستان قدیمی تر افتادم چقدر وسوسه انگیز است رفتن به سراغ فسیل های انسانی من معتقدم هیچ چیز از بین نمی رود و هیچ چیز هم به دست نمی آید فقط حالتش تغییر می کند مثل دو روح که هم دیگر را در یک اتاق می کشند از فاصله هایی دور م به این تله پاتی روحی اعتقاد دارم .من هیچ کس را نمی کشم و خیلی ها مرا در خواب میبینند و در بیداری فراموش شده ترم .من می خواهم همه چیز را فراموش کنم و این صادقانه ترین عمق غصه ی من است تا بیاید لحظه ای که فراموش هم شوم.من لابد قدر این زندگی را بیشتر از قبلی می دانم .

قبلاتر ها بهتر بودم اگر می دانستم.

kaateb — Sun, 31 Aug 2008 10:52:07 GMT

من می خواهم به این ماده گاو بفهمانم

که:

شب پر از رویای علوفه است

آه روزهای سرد زمستان!

از موهایش برف را بتکان.

درخت خواب آلوده ی نفرین مترسکان شده است

زنبورهای خانه بدوش در تنم زوزه می کشند

پالان بیفکن

از هممه ی خالی دشت ِ بی سکوت

این جنگ نابرابر است

این سوی میدان مرگ،

آن سو تر حیات جای خوبی

برای دوشیدن شیر هر روزه

برای نوشیدن عشق

بی،

امانت خدایان

این جنگ مرا به کودکی زمین پیوند می زند

خاکستر آخرین تخم گذاری شیطان

نزاع سهمگین بادبادک ها

با رقص شاعرانه ی علوفه ی تازه در آمده

از بطن خاکستری زمین

حاصلش؛

زندگی

kaateb — Thu, 28 Aug 2008 13:32:07 GMT

من دختر کال می خواهم

که سبز نشده

گازش را بگیرد

بیاید

توی دست هایم

خنکی گلویم را پای عشق می گذارم

تا برایت از باغ میوه بنویسد

چمن اندامت را آب

می پاشم

حالا نفس بکش

روی حجم کالی دلم

kaateb — Wed, 20 Aug 2008 15:48:07 GMT

به رحیمه

اشاره دارد به این بیت از شعر رحیمه مهبودی:

(این راست تریت مرد شاهنامه ای ایست که می شناسم)

من نمی دانم این چندمین مرد شاهنامه است؟

که می شناسم

همه ی مردان شاهنامه دروغ اند

شاه نامه ام را به کسرا می دهد

وبا زمهریر شیطان از تلاطم کودکی ام تف می شود

چاک می گذارم در خلاء دو هیچ

هیچ یک من

هیچ دو تو

رویای خیس نیمه شب

چشم های عریان ام داوود

ام المومنین از سوراخ های عشق

می افتد.

این مرد خاطره ی سیاوش نبود

مرگ زود رس نواده ی خسرو پرویز را

به شیرینی فرهاد تیغ می زند

هنوز نیمه شب است و صدای مرطوب کسی می آید

«دست به من نزن بوی مرگ می گیری»

پرنده شده ام برای پلنگانی که تو هنوز

از پتویت می ترسانیشان

یک استکان عرق

یک بطری بی مزه ی شراب

دست بچکان خاطره دارد می پرد

و دختر از هوش پریده ی عصمت

به آینه رنگ می بازد.

از چهار راه آمده بودم

که کسرا فرو ریخت

چنگ به داخل نان می زنم تا

گندم های نارس تنت را به آتش بکشانم.

ارزنی تا...

نفس در نفست شاهنامه بنویسد.

kaateb — Sat, 16 Aug 2008 21:49:07 GMT

رودخانه ها خوابند

و دریا آرزوی رسیدن

به هیچ

اقیاتوسی را ندارد

و زندگی برای دوباره پریدن

طناب نمی خواهد

سرنوشت غم انگیز شادی و غم

در تلاقی عید و زمستان

پایان گرفته است

قلب را می گذارم تا به شماره بیافتد

برای نفس هایی که نمی کشی

پاهایت را

بر

دار

بیاویز

به چشم هایم

نمی خواهم رد رد شدنت را/کسی

و خواب رودخانه بیند

کسی

که در مکرر بوسیدن هایت

جان گرفت

آخر این ماجرا یا من به خوابی ابدی خواهم رفت

یا تو

آغوش دریا را سفت تر می چسبی

هر چه باشد رمز ورود به

ملکوت از سیم های خار دار لبت

می گذرد